GAZİANTEPSPOR
0—4
BEŞİKTAŞ

Beşiktaş, 2015-2016 sezonundaki üçüncü maçını Gaziantepspor deplasmanında 4-0 gibi farklı bir skorla kazanarak yoluna devam etti. Skora bakıldığında Kara Kartal'ın doksan dakika boyunca fırtına gibi estiği ve rakibini sahadan sildiği düşünülebilir ama işin gerçeği pek öyle değildi. Galibiyetin kilidinin açılması epey uzun sürdü.

Hani bazı müzik albümleri vardır; melodi tek bir çalgıyla derinden başlar, yavaş yavaş tempo yükselir, yeni çalgılar katılır ve sonunda müzik zirveye ulaşır. İşte bugün Beşiktaş biraz öyleydi.

Kara Kartal ilk dakikalarda hızlı bir gol aramak yerine ev sahibi takımı tartmayı tercih etti. Gerçi bu çok uzun sürmedi. Daha ilk dakikalardan itibaren kaleyi yoklamaya başladık ve ardından tempo giderek yükseldi. Beşiktaş oynuyor, Gaziantepspor ise daha çok karşılamayı tercih ediyordu. Bir ara ev sahibi takımın Beşiktaş'la fazla uğraşmak istemediği hissine bile kapıldım. Beşiktaş üstünlüğünü belli ediyordu ama gol yollarında ciddi bir tıkanıklık vardı. Pozisyonlar birer birer harcanıp gidiyordu.

İlk yarı golsüz tamamlandı. İkinci yarıda ise temponun yükselmesini beklerken tam tersine oyun daha da ağırlaştı. Beşiktaş da sanki maçı rölantiye almıştı. Ne yalan söyleyeyim, bir ara gözümü televizyondan ayırıp telefonumla oynamaya başladım.

Maçın beraberlikle bitebileceği düşüncesi içimi kemirmeye başlayınca keyfim iyice kaçtı. Birden Şenol Güneş'i düşündüm. Eski karanlık günlerdeki gibi iki başarısız sonuçtan sonra teknik direktör tartışmaları başlar mı acaba diye geçti aklımdan. Sonra kendi kendime kızdım. Daha sezonun üçüncü haftasında nereden çıktı şimdi bu?

Ardından daha klişe bir futbol düşüncesi geldi aklıma: “Yetmişinci dakikadan sonra Gaziantepspor yorulur, maç çözülür.”

Kendi kendime güldüm. Yıl olmuş 2015, kaldı mı öyle takım?

Derken baktım 76. dakika olmuş. Beşiktaş bir serbest vuruş kazandı. Ardından kaleye daha yakın ikinci bir serbest vuruş geldi.

“Vay be,” dedim, “olur mu acaba?”

Oldu vallahi.

Oğuzhan çok şık bir vuruşla topu ağlara gönderdi. Uzun süredir aradığımız gol sonunda gelmişti. İlk düşündüğüm şey, hiç değilse beraberlik ve onunla birlikte gelecek puan kaybı ihtimalinin artık biraz uzaklaştığı oldu.

Golün ardından çok büyük bir değişim beklemiyordum ama bir de ne göreyim... Gaziantepspor bir anda çözülmeye başladı, Beşiktaş'a da yeniden heyecan geldi. Birkaç dakika öncesine kadar izlerken neredeyse baygınlık geçireceğimiz maç birden canlandı.

Cenk'in oyuna girmesinin ardından kendisine yapılan faulle kazanılan penaltı ikinci golü getirdi. Cenk penaltıyı kullanmak konusunda oldukça ısrarcıydı ve bu tavrı hoşuma gitti. Aferin. Atacaksın tabii, hakkındır. Nitekim topun başına geçti ve penaltıyı gole çevirdi.

Gaziantepspor bu golden sonra iyice dağıldı. Ardından sahneye Gökhan çıktı. Kaleciyle karşı karşıya kaldığı çok net bir pozisyonda herkes onun şut çekmesini beklerken pasını Olcay'a çıkardı. Ben de beklemiyordum. Olcay fırsatı kaçırmadı ve üçüncü golü attı.

İşte gerçek kolej Beşiktaş'ı ruhu.

Biraz önce ölü gibi duran maçın bu hâle gelmesine bakıp “Neler oluyor hayatta?” diye düşündüm keyifle.

Maç artık bitmek üzereyken Kerim oyuna girdi. Formasını terletmeye fırsat bulamadan maç sona erecek diye düşünüyordum ama Beşiktaş beni bir kez daha yanılttı. Kerim hızla atağa kalktı, Gaziantepsporlu oyuncuları neredeyse orta sahada geride bıraktı ve çok şık bir golle skoru 4-0'a getirdi.

Beşiktaş, uzun süre gol bulmakta zorlandığı bir karşılaşmayı hiç beklemediğim şekilde dört farklı galibiyetle tamamladı. Ne diyeyim? Onlar şu güzel gecede bizim yüzümüzü güldürdüler, futbol ilahları da onların yüzünü güldürsün.

Maçtan aklımda kalan birkaç ayrıntı daha var. Mario Gomez gerçekten çok sağlam bir futbolcu. Topa iyi basıyor, rakip savunmayla mücadeleden kaçmıyor ve fizik gücü hemen fark ediliyor. “Elbette, adam yıldız” denebilir ama bize yıldızı değil, performansı gerekiyor. Bu gece iyi oynadı fakat golünü bulamadı. O da sonraki maçlara artık.

Oğuzhan maçın büyük bölümünde çok fazla ön plana çıkmamıştı ama attığı güzel golle bunu fazlasıyla telafi etti. Gaziantepsporlu Muhammed ise dikkatimi çeken oyunculardan biriydi. Yetenekli olduğu belli ama takımının içinde zaman zaman yalnız kalıyor. Daha güçlü bir kadroda nasıl bir oyuncuya dönüşürdü merak ediyorum. Bazı futbolcular büyük takıma geçince büyür, bazıları ise kendilerine daha fazla alan buldukları takımlarda parlamayı başarır. Muhammed'in hangisi olduğunu zaman gösterecek.

Beşiktaş'ın bu maçtaki kadro düzenine açıkçası pek ısınamadım. İlk hafta sahaya çıkan takım bana daha heyecan verici ve keyifli görünmüştü. Ama bunun, bugün dört gol atıp deplasmandan üç puanla dönen futbolcuların hakkını yememe neden olması da doğru olmaz.

Geçen hafta Trabzonspor karşısında kaybettiğimiz puanlar hâlâ insanın canını sıkıyor. Neyse ki şampiyonluk yarışındaki rakiplerimiz de puan kaybettiler ve daha sezonun başındayız.

Şimdi yazımızı futbol yorumculuğunun en vazgeçilmez cümlelerinden biriyle bitirelim bakalım:

Bu hafta bitti. Artık önümüzdeki maçlara bakacağız.

Stadyum: Kâmil Ocak Stadyumu

Hakemler: Cüneyt Çakır, Bahattin Duran, Tarık Ongun, Serkan Ok (4. Hakem)

Beşiktaş: Tolga, Beck, Rhodolfo, Ersan, Tosic, Atiba, Oğuzhan (Dk.89 Kerim), Sosa (Dk.46 Cenk), Gökhan, Olcay, Gomez (Dk.78 Necip)

Yedekler: Günay, İsmail, Serdar, Necip, Kerim, Cenk, Mustafa

Teknik Direktör: Şenol Güneş

Gaziantepspor: Karcemarskas, Vranjes, Marcal, Arokoyo, Barış, Abuda(Dk.85 İsmail), Abdülkadir (Dk.77 Erdem), Larsson, Chibuike, Camara, Muhammet (Dk.64 Orkan)

Yedekler: Alperen, Mehmet, Süleyman, İsmail, Erdem, Orkan, Mustafa

Teknik Direktör: Mutlu Topçu

Goller: Oğuzhan (Dk.76), Cenk (Dk.83), Olcay (Dk.87), Kerim (Dk.90+1)

Sarı Kartlar: Arokoyo (Dk.47), Oğuzhan (Dk.51), Abuda (Dk.63), Abdülkadir (Dk.75)